Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2019

Χειμωνιάτικο ποίημα


Μια μέρα θ' ανεβώ σε ένα πεσμένο φύλλο
θα φωνάξω ντέεειιιι και θα καλπάσω
προς το δέντρο στην άκρη του δρόμου
θα καθίσω σε κάποιο ψηλό κλαδί του
και θα διαδηλώσω μονάχος μου
φωνάζοντας τα δίκαια των πουλιών
καθότι τα ποιήματα τι άλλο είναι
από κλεμμένα συνθήματα
και φέιγ βολάν σε δρόμους πεταμένα
επαναστατών που δείλιασαν να επαναστατήσουν
ή κουράστηκαν
κι ύστερα θα κρεμαστώ σαν θαυμαστικό
η πιο αποφασιστική διαδήλωση είναι ο θάνατος
κλιμακώνοντας τον αγώνα μου
στο τέλος θα κόψω το δέντρο
και θα ταφώ στη θέση του
για τα επόμενα χρόνια

Μια μέρα..., αλλά όχι σήμερα:
σήμερα τα παιδιά έχουν φροντιστήριο

***
ο πίνακας είναι του Γιάννη Γαΐτη

2 σχόλια:

Τσαλαπετεινός είπε...

Καλή Χρονιά Βιβλιοθηκάριε!
Με πολλές αναρτήσεις και πολύ ποίηση.
Και ουρανομήκη ντέειιι στους καλπασμούς


(Σού έκανα ποδαρικό ελπίζω)

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Όμορφο ποδαρικό, σαν τα παλιά! Καλή χρονιά Τσαλ φίλε μου!