Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010

Η αξία των ερωτήσεων (μεγαλώνοντας)

- Η αξία των ερωτήσεων είναι σαφώς μεγαλύτερη αυτής των απαντήσεων. Αρκεί που εκεί έχεις εσύ την πρωτοβουλία. Γι' αυτό είναι και πιο δύσκολες. Οι ερωτήσεις. Αν δεν απαντηθούν, τότε...
- Τότε απελευθερώνεις την απάντηση αναγνωρίζοντάς της τον πρότερο έντιμο βίο.

7 σχόλια:

  1. τι θα ήταν μια απάντηση χωρίς την ερώτηση;

    ναι, αλλά και τι είναι η ερώτηση χωρίς την απάντηση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στην πρώτη περίπτωση νομίζω πως δεν είναι τίποτα. Απάντηση χωρίς ερώτηση δεν υπάρχει.

    Στη δεύτερη περίπτωση ας πούμε πως η ερώτηση είναι μια εγκυμoνούσα γυναίκα. Εγκυμoνεί την απάντηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. άρα ερώτησ χωρίς απάντηση = στέρφα γυναίκα;

    [επίτηδες προβοκάρω]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σαφέστατα όχι, αφού μια στέρφα γυναίκα δεν εγκυμονεί. Και επειδή με προκαλείς, άφησα λίγη λάσπη στα Χανιά του silent για σένα. Μια ωραία λασπότουρτα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. μια μητέρα με παιδί χωρίς πατέρα;

    Πέρα από την πλάκα, αυτό που θέλω να πω είναι πως ναι μεν, μια ερώτηση γεννά απαντήσεις. Αλλά, μήπως μόνο συνδυαζόμενη με την αμφιβολία γεννά απαντήσεις γόνιμες που μπορούν να πάνε το πράγμα πιο πέρα;

    Είδες με έβαλες κι εμένα να κάνω ερωτήσεις: να δούμε πού θα βγάλει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Το φτιάχνουμε λοιπόν: η ερώτηση γονιμοποιεί την απάντηση με αμφιβολία, αφού εκ των πραγμάτων την περιέχει.

    Πάντως μια τέτοια φράση (του ποστ) σαφώς δεν αποτελεί αφορισμό. Αυτό που επιδιώκει είναι μια τέτοια συζήτηση. Ας πούμε: η κοινωνία μας είχε συνηθίσει σε μια απάντηση που είχε "δοθεί" παλιά. Είχε ξεχάσει να κάνει ερωτήσεις. Ακόμη και στην Αριστερά έψαχνε - όσο έψαχνε - απαντήσεις σε ερωτήματα που δεν είχε θέσει. Πρέπει πλεόν να κάνει ερωτήσεις. Να αμφιβάλλει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δεν ξέρεις πόσο απολαμβάνω αυτή τη μαιευτική μέθοδο! όταν έκανα το πρώτο σχόλιο δεν είχα μια συγκεκριμένη σκέψη στο κεφάλι μου, απλά κάτι με τσίγκλιζε.
    Νομίζω πως όντως πλέον κάνουμε ερωτήσεις έχοντας ήδη αποδασισμένη την απάντηση στο κεφάλι μας, και όχι επειδή επιδιώκουμε να βρούμε κάτι.
    Ρωτάμε ακαδημαϊκά, τστάροντας το συνομιλητή μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή