ο βιβλιοθηκάριος

Γιώργο,   δεν μπορώ να διαχειριστώ αυτό που συνέβη και συμβαίνει. Όλοι μας θρηνούμε σιωπηλά από τα ξημερώματα, θρηνούμε για τα μωρ...

Ο κίτρινος κόσμος του Τύπου που μπήκε πρόθυμα στον κόπο να "σηκώσει" επικοινωνιακά και πολιτικά το θέμα της μετάταξης 17 καθαρισ...

Το θέμα είναι γνωστό τουλάχιστον από την Τρίτη το πρωί σε όσους... διαβιούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάποιος σκάλισε...

Τον Οκτώβριο του 1936, πριν 79 χρόνια δηλαδή, γεννιέται η κόρη του Μ. Καραγάτση, η Μαρίνα. Παίρνει το όνομά της από την ηρ...

Μια φορά κι έναν καιρό ήρθε στην Ελλάδα ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Francois Hollande. Το Πανεπιστήμιο Αθηνών θέλοντας να τον τ...

Στη μνήμη μου κάποιες στιγμές ανοίγει μια μπαλκονόπορτα, ίσως με κάποιο τραγούδι της Αρλέτας που ξαφνικά θα παίξει το ραδιόφωνο και βγα...

Μια φορά ήταν ένας άνθρωπος που έπαιζε στο θέατρο. Ήταν λοιπόν ηθοποιός και αναπαριστούσε τις ζωές των άλλων ανθρώπων. Όχι ολόκληρες, α...

Περνούσαμε δίπλα από τα διυλιστήρια του Βαρδινογιάννη πηγαίνοντας για την Αθήνα με τους δικούς μας. Τότε το ταξίδι ήταν μεγαλύτερο νομί...

Το δεύτερο ενικό να το λέμε πλέον ενικό της καταφυγής. Σε αυτό το πρόσωπο καταφεύγεις για να δεις το δικό σου πρόσωπο. Όταν αντέχεις ...

Μια φορά και μπλα μπλα μπλα. Η ιστορία της ζωής των ανθρώπων έχει επεισόδια που ενδιαφέρουν κάποτε τους παραμυθάδες. Ένας έρωτας βασανι...

Είναι μια μαύρη γραμμή που αναβοσβήνει στην οθόνη μου. Μια κάθετη μικρή γραμμούλα μέσα στην κυριαρχία του λευκού κι αδημονεί. Έτσι μου ‘...

Ιλαρίων Σιναΐτης ο Κρης (1765-1838) Τοις απανταχού ευρισκομένοις ομογένεσιν όσοι της του γένους δόξης και ωφελείας ζηλωταί τυγχά...

Κάτι Δευτέρες του Σεπτεμβρίου του δύο χιλιάδες δεκαπέντε Περιφέρομαι άσκοπα στα έρημα και άμορφα τοπία Εντός μου Έχοντας χαθεί ...

Μια φορά δυο φίλοι έβαλαν γιάντες κι όποιος έχανε θα έπαιρνε τον άλλο στους ώμους του και θα τον πήγαινε μέχρι την εκκλησία στην άκρη τ...

Οι φωνές τους έφταναν επάνω, σ’ εμάς. Αυτό σήμαινε πως η μέρα ξεκινούσε. Οι πρώτοι λουόμενοι, σαν μελίσσι που τρυγούσε λαίμαργα τη θάλα...

Αγαπητέ Νίκο , Έχω ένα χρόνο να σου γράψω, αν και εν τω μεταξύ συναντηθήκαμε, χωρίς και πάλι να πούμε πολλά. Ποτέ δεν ήμουν σίγουρο...