ο βιβλιοθηκάριος

 Ο θυμός είναι μεγάλος για να είναι νηφάλιος ο λόγος μου ... ... είναι ξεκάθαρο όμως πως η "δημοκρατία" μας έχει πια μια γεύση χο...

Παρακολουθούσα κακόκεφος χθες το απόγευμα στην καθημερινή μας βόλτα την κόρη μου να περπατά. Βαδίζαμε σε ένα δρόμο της μεγάλης μας πόλης, ό...

Γιατί επιμένουμε να ξεχνάμε πάντα πως η Ιθάκη δεν είναι ο προορισμός, αλλά αρχικά και κύρια η αφετηρία του ταξειδιού μας; Δεχτήκαμε να την α...

 Χθες πήγαμε πάλι στο περσινό μικρό σχολειό που γιόρταζει το καλοκαίρι. Φεύγοντας κράτησα στο μπογαλάκι της ψυχής μου, για να αφήσω εδώ, αυ...

Η κόκκινη κασέτα έγραφε «Θεοδωράκης» στη μία της πλευρά. Όταν αγόρασαν οι δικοί μου το κόκκινο «Fiat 127», στα μέσα της δεκαετίας του ’80, τ...

Ανάμεσα σε μια σκισμένη και σε μια άγραφη σελίδα υπάρχει πάντα μια αποτυχημένη απόπειρα να μιλήσεις. Νομίζω πως το ίδιο συμβαίνει ανάμεσα σ...

Μερικές φορές λες πως δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Ας πούμε, να γραφτεί ένα τραγούδι για το κορίτσι σου δεκαετίες πριν γεννηθεί, πριν την ερω...

Η νύχτα απλώνει γύρω μας. Η σιωπή μας έβαλε για ύπνο, έφυγε γελαστή, βγήκε στο δρόμο και χάθηκε. Δίπλα μου μια φωνή ψιθυρίζει: "Να φο...

Πριν από χρόνια μια συνάδελφος ρώτησε την προϊσταμένη της: - Κυρία Άννα, αύριο δουλεύουμε; - Γιατί,…. Τι είναι αύριο; - Καλέ κυρία Άννα… αύ...

Η νέα ανωνυμία αναφέρει τους ανθρώπους μόνο με βάση την ηλικία και το επάγγελμα ή την εθνικότητά τους. Ανάλογα με το θέμα που διαπραγματεύε...

Τι θα ψηφίσουν στις επερχόμενες εκλογές όσοι σήμερα βγουν στις πλατείες;

(στον γιο μου που γιορτάζει σήμερα) Καμιά φορά όταν στον ουρανό τεντώνεται το ουράνιο τόξο είσαι το βέλος του που εκτοξεύεται στο άπειρο ***...

Αγαπητέ Νιόνιο, Είχαμε κάτσει στο τραπέζι χθες το βράδυ σύμπασα η οικογένεια, όταν είπα συνθηματικά στη γυναίκα μου: - ο Νιόνιος είπε κάτι β...

Όταν φτάνει σε αδιέξοδα η γραφή εδώ μέσα, στέκεται για λίγο αμήχανη, αναζητά μια διαφυγή πριν αποφασίσει να γυρίσει πίσω και να ψάξει άλλη κ...

δημοκρατία...

...... .............. ......... ... ..... ........... ....... ........... .. ............... . .................. .......... .......... .......

«τρι και τρι και τρι και τρι τι γλυκειά που είναι η ζωή…»* Τα ανοιξιάτικα απογεύματα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ακροβατούν στην τεντωμένη με...

Πριν λίγες μέρες έμαθα πως πέθανε η γριά που έμενε στην αποπάνω γειτονιά της μεγάλης μας πόλης. Έμενε μόνη της μ’ ένα άγριο σκυλί σε μια παλ...

Νομίζω πως η ποίηση αυτές τις μέρες φωτίζει σαν κερί τη ζωή μας- δεν εννοώ με αυτό πως τη βοηθάει να δει ή τη ζεσταίνει, αλλά πως εισβάλλει ...

..."Εγώ δεν είμαι ποιητής, είμ' ο λυγμός του. Είμαι ένας δείπνος μυστικός, δίπλα ο Ιούδας κλαίει σκυφτός, κι είμ' αδερφός του...

Δεν ξέρω αν μπορώ να στο εξηγήσω. Μερικές φορές με κατακλύζει η ποίηση. Και η ψυχή μου στομώνει. Ας πούμε, εδώ: σε ένα λήμμα του Εγκυκλοπαιδ...

Επιτρέπω κάποιες μικρές (παρα)πολιτικές εμπάθειες σε μένα εδώ μέσα... Μου προκαλεί γέλια το γελοίο του πράγματος, όταν κάποιος "εκπεσών...

Η γραφή είναι βέβαια αντιγραφή. Κατά κανόνα της πραγματικότητας. Αλλά με το δικό σου γραφικό χαρακτήρα. Οι μέρες αυτές είναι περίεργες. Για...

«Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε, Κι όσ' άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ' άρματα σε κλειούνε.» Δ. Σολωμός. ********** Μια...

Οι δρόμοι της πόλης όταν τους διασχίζω πεζός μου φαίνονται σαν σκηνικά μιας μεγάλης παράστασης. Βραδινής. Οι ηθοποιοί δεν συναντιούνται, δε...

Ένας φίλος δικτυακός επιμένει αυτές τις μέρες να φέρνει στα μάτια μου την άνοιξη με τις φωτογραφίες του, τις πρώτες σιωπηλές εκρήξεις της στ...

Πρέπει να ήταν απ΄ τις λίγες φορές που αυτό το επάγγελμα κάποιος το ήξερε και το εκτιμούσε. Και η αμηχανία ήταν ακόμη πιο μεγάλη όταν φεύγον...