ο βιβλιοθηκάριος

Η πρώτη φορά ήταν το φθινόπωρο του 1999, με τους σεισμούς. Βγήκαν όλοι στο δρόμο, αντάλλαξαν τον πανικό τους, οι κουτσομπόλες ενημέρωσαν για...

Σκεφτόμουν σήμερα που τρυγούσαμε πως: πρέπει να σπάσεις τα σταφύλια για να πάρεις το χυμό τους. Και να φτιάξεις κρασί .

Η ανάσα είναι μια ακόμη προσπάθεια ν’ αποφύγεις το αναπόφευκτο ή έστω να παρατείνεις το πρόσκαιρο. Αυτές τις μέρες οι ανάσες όλων μας είναι ...

- Κωνσταντίνε να σε ρωτήσω κάτι; - Πες… (Ο γιος μας και ο κολλητός του ο Δημήτρης χαρούμενοι και κουρασμένοι φλυαρούν απλωμένοι στο πίσω κά...

Σ’ ετούτη εδώ την παραλία πριν πολλά χρόνια κάθονταν δυο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, και κοιτούσαν το φεγγάρι που άνθιζε στην άκρη τ...

Καθόμαστε, επιτέλους καθόμαστε. Είναι μια μικρή απόβαση αυτή να κάτσουμε στο τραπέζι το μεσημεριανό στην ταβέρνα. Ο εξοπλισμός που κουβαλάω...

Το «μεγαλώνω» είναι σχετική έννοια, άσχετη βέβαια με το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι καθώς φορτώνονται χρόνια ζωής, ξεφορτώνουν ωριμότητα. Σ...

Καμιά φορά δεν επιστρέφω τους σελιδοδείκτες μου στην πρέπουσα σελίδα της ανάγνωσης. Τους αφήνω επιδεικτικά πάνω ή δίπλα στο βιβλίο, τους πα...

Τις «ουτοπίες ιδιωτικής χρήσης» που φτιάχνει ο καθένας μας ή βρίσκει έτοιμες (από πριν καμωμένες ή από άλλους) θα μπορούσε να έχει θέμα το σ...

Θα μπορούσε να είναι μονάχα ένα παιχνίδι αγορασμένο πριν από χρόνια στο Ναύπλιο. Ένα τρόπαιο καλοκαιρινής ευεξίας προς επαναφόρτιση αναμνήσ...

(στο Νίκο και τη Νανά) Έρπουν οι σκιές. Σε τοίχους και δρόμους. Ποτέ μόνες. Δειλές και φοβισμένες περιφέρονται γύρω μας, γύρω από εμάς και ...

Ξεφεύγω από το χρονικό όριο του τελευταίου μήνα και βάζω θεματικό περιεχόμενο στο αφιέρωμα στην παγκόσμια γελοιογραφία που σχολιάζει εδώ και...

Η προσπάθεια συγκέντρωσης γελοιογραφιών από όλο τον κόσμο με θέμα την Ελλάδα του τελευταίου χρόνου θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά αποδοτική...

Αυτό το ποστ κυοφορούνταν αρκετές μέρες. Οι δυσκολίες στη γέννα παρουσιάστηκαν τόσο στην περιοχή του τίτλου, όσο και στο λεκτικό περιεχόμενο...

Καμιά φορά στη μέση της πλατείας κατακαλόκαιρο έρχεται και αράζει ένας θεατρικός θίασος και παριστάνει τον "κήπο του γίγαντα". Η π...

Αναρρωτιέμαι αν ο εξοστρακισμός ήταν πλήγμα στην αθηναϊκή δημοκρατία...

Ο Michael Martens έγραψε πριν από λίγες μέρες στη Frankfurter Allgemeine πως «σε πολύ υψηλότερο βαθμό, απ’ ό,τι συνηθίζεται και είναι αναγκ...

 Ο θυμός είναι μεγάλος για να είναι νηφάλιος ο λόγος μου ... ... είναι ξεκάθαρο όμως πως η "δημοκρατία" μας έχει πια μια γεύση χο...

Παρακολουθούσα κακόκεφος χθες το απόγευμα στην καθημερινή μας βόλτα την κόρη μου να περπατά. Βαδίζαμε σε ένα δρόμο της μεγάλης μας πόλης, ό...

Γιατί επιμένουμε να ξεχνάμε πάντα πως η Ιθάκη δεν είναι ο προορισμός, αλλά αρχικά και κύρια η αφετηρία του ταξειδιού μας; Δεχτήκαμε να την α...