ο βιβλιοθηκάριος

[Αναδημοσίευση από το άρθρο του "Βιβλιοθηκάριου" στην "Αυγή της Κυριακής" 28/4/2013] Κι έρχεται αυτή η άνοιξη ...

της Δαμιάνας Κουτσομίχα Κάθε φορά που τρίζει η σκάλα μας «λες να ‘ναι αυτοί επιτέλους;» σκέφτομαι, Κι ύστερα φεύγω και με τις...

Με αφορμή που δεν μπορώ να θυμηθώ ξεκίνησε παραμονή της 25ης Μαρτίου μία συζήτηση με τον 9χρονο γιο μου στο μεσημεριανό τραπέζι. Προσπαθ...

"πατριδογνωσία"/Γιάννης Ψυχοπαίδης Ο καλύτερος τρόπος να καταστείλεις μια Επανάσταση είναι να την ιστορήσεις. Με χρονολογική ...

Ο χρόνος είναι ένα μυρμήγκι που ροκανίζει μια πέτρα ή μια πέτρα που λιώνει ένα μυρμήγκι;

[Αναδημοσίευση από το άρθρο του "Βιβλιοθηκάριου" στην "Αυγή της Κυριακής", 14/4/2013] Ασφυκτιά στις 450 λέξεις οπ...

La Desserte rouge - Henri Matisse (1908) Εμένα, σπίτι μου είναι η γραφή.  Οι τοίχοι της είναι από χαρτί. Π άνω τους χορεύουν τις μέ...

Υπάρχει πάντα αυτή η αμηχανία. Πώς να μιλήσεις για σένα χωρίς να σε διευκολύνει κάποια ερώτηση που κάποιος θα σου απευθύνει, πώς να παρουσ...

Ήταν οι μέρες του "Όχι" της κυπριακής βουλής (που έγινε "Ναι" μετά). Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θριαμβολογούσαν και μ...

 Τελικά τι έχει περισσότερο ενδιαφέρον; Πώς θα ζήσεις τη ζωή σου ή πώς θα την αφηγηθείς; Μια ζωή ωραία αφηγημένη είναι μια ενδιαφέρουσα...

[... που όταν μεγαλώσει θα γίνει παραμύθι] Μια φορά κι έναν καιρό ήμουν ένας πλούσιος άντρας. Τόσο πλούσιος που μπορούσα ν’ αγορ...

[Αναδημοσίευση από την "Αυγή" της Κυριακής 31/3/2013] Η είδηση σχολιάστηκε πολύ ωραία πριν λίγες μέρες σε αυτή την εφημε...

Όταν ήμασταν μικροί, την κουβέρτα που μας σκέπαζε την έκανα συχνά βουνά και λαγκάδια και πεδία μαχών για τους στρατιώτες μου και τα πλα...

Το ποίημα αυτό δεν είναι το θρόισμα του ανέμου που σου χαϊδεύει το πρόσωπο που σε φιλάει στα χείλη είναι ένα φευγαλέο σκούντημα...

Αυτές τις μέρες είδα την Άνοιξη να εξεγείρεται στον κή...

[Αναδημοσίευση από την "Αυγή" της Κυριακής 17/3/2013] Υπάρχει αμηχανία στις βιβλιοθήκες για το πώς θα ονομάσουμε αυτούς ...

Η υπόνοια μιας επελαύνουσας Άνοιξης, το προανάκρουσμα της επέλασής της σήμερα το πρωί έξω από το σχολείο του γιου μου στα Πατήσια ή στ...

Μερικά κείμενα σε ξεφλουδίζουν. Και μένεις ένα κρεμμύδι κόκκινο και γυμνό που κλαίει ένα πρωινό του Μάρτη και έρχεται εκείνη η Άνοιξη ...

Στην αρχή σκέφτηκα πως αν άστεγοι έμεναν όσοι δεν διαβάζουν βιβλία, τα σπίτια της πόλης μας θα είχαν αδειάσει. Ύστερα δεν μπόρεσα τίποτα...

Η μοναξιά είναι κατάρα ή προνόμιο μόνο των μόνων; Αν μοιραζόμαστε τη μοναξιά μας, την περιφέρουμε, τη διηγούμαστε, την υπονοούμε, τελικ...

Οι φωτογραφίες είναι καθρέπτες. Είναι σιωπή. Είναι χρησιμοποιημένα εισιτήρια. Είναι στραβωμένα καρφιά. Είναι παγωμένες λέξεις, μαρμ...

[Αναδημοσίευση από το άρθρο του "Βιβλιοθηκάριου" στην "Αυγή", Κυριακή 24/2/2013] Ένας φίλος μου είχε πει πως «ο...

Κάποιος μου στερεί τον αέρα αυτές τις μέρες. Αγωνιώ να βάλω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου, να τη μασήσω, να την καταπιώ να την κρατήσω...

Ένας πράσινος αναπτήρας είναι πάνω στο τραπέζι. Γύρω του ποτήρια με ρακή και μεζέδες και καραφάκια και καπνός και άνθρωποι που γελάνε...

Πρέπει να γράψουμε μια μέρα ένα ποίημα για το παγάκι που λιώνει, για το στραβωμένο πηρούνι, για το παιδί που παίζει με τα παιχνίδια του...