Το ποίημα της Πάτι

Ω νύχτα! Ω εφιάλτες των εντόμων!
Ω παγωμένο μαχαίρι της σελήνης!
Ω σίγουρο χέρι του αίματος!
Ω διαμελισμένες φωνές!
Ω μαλακό μαξιλάρι της αθωότητας!
Ω σκληρό στρώμα του θανάτου!
Ω σιωπή τρομαγμένη της ενοχής!
Ω οργή των δολοφόνων!
Ω ειρήνη των νεκρών!
Ω ειρήνη των νεκρών στο κόκκινο δείλι!
Ω ειρήνη των νεκρών στα σβησμένα χείλη!
Ω ειρήνη των νεκρών στις αναμνήσεις των αγαπημένων!
Ω τραγούδια που τραγουδήσαμε!
Ω παραμύθια που ακούσαμε!
Ώ τραπέζια που στρώσαμε!
Ω φωνές που φωνάξαμε!
Ω μυστικά που κρατήσαμε!

Ω χάδια που μας ανατρίχιασαν!
Ω ρώγες σταφύλι!
Ω σκιές των δέντρων!
Ω παγωμένα χαμόγελα των ανοϊκών! Και των απελπισμένων!
Ω γυναίκες που μιλήσατε στους πεθαμένους συζύγους σας!
Ω δακρυσμένα παιδιά!
Ω δακρυσμένα παιδιά που γίνατε λίμνες!
Ω μασχάλες που κάποτε κουρνιάσαμε!
Ω χειραψίες με ακρωτηριασμένα χέρια!
Ω λερωμένες λέξεις!
Ω κόκκινο του αίματος σε λευκό καμβά!
Ω λέξεις που αναλήφθηκαν!
Ώ λέξεις που κρύφτηκαν!
Ω φουσκωμένα πανιά σε βάρκες ερωτευμένων!
Ω βάρκες που βούλιαξαν σε αρχαία λιμάνια!
Ω πανιά που σκίστηκαν από ανέμους που θα 'ρθουν!
Ω πανιά που τύλιξαν νεκρά σώματα, απαγορευμένα βιβλία, μεγάλες ιδέες!
Ω πανιά που τα κάναμε σημαίες!
Ω μπλε του ουρανού!
Ω μάντρες που πηδήξαμε!
Ω χειμώνες που γυμνωθήκαμε!
Ω λιβάδια που ξαπλώσαμε!
Ω δρόμοι που περπατήσαμε!
Ω βιβλία που διαβάσαμε!
Ω ποιήματα που γράψαμε τρομαγμένοι!