Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2009

Δεν ξεχνώ;

Ξένος εδώ, ξένος εκεί,
όπου κι αν πάγω ξένος,
αν πάγω και στη μάνα μου,
παραβαρώ ο καημένος.
Θα πάρω έναν ανήφορο,
να βγω σε κορφοβούνι,
αχ, να βρω κλαράκι φουντωτό,
ωχ, και ριζιμιό λιθάρι,
να βρω και μια κρυόβρυση,
στον ίσκιο της να κάτσω,
αχ, να πω τα μαύρα ντέρτια μου
και τα παράπονά μου:
τραγούδια αν έχει η μαύρη γης
κι ο τάφος χαμογέλια,
έχει και μένα η καρδιά,
που βρίσκομαι στα ξένα.

*Το δημοτικό τραγούδι "ξένος εδώ" είναι τραγούδι της τάβλας από την Ανατολική Μακεδονία. Το τραγουδάει υπέροχα η Ξανθίππη Καραθανάση στο CD "Τραγούδια και σκοποί της Μακεδονίας" (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης)

3 σχόλια:

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Αναζητούσα τους στίχους του τραγουδιού και βρέθηκα στη σελίδα σου.

Μια και το ακούω αυτή τη στιγμή, ας σου αφήσω το σύνδεσμο γιατί υπάρχει πλέον σε φιλμάκι: http://www.youtube.com/watch?v=DlgayHzCGWc

Καλό απόγεμα και καλή συνέχεια!

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Αληθινή αποκάλυψη και το τραγούδι και η φωνή της Καραθανάση. Αν το σκεφτείς, είναι άξιο απορίας το ότι ένας λαός με τέτοια κουλτούρα μετανάστευσης (κυρίως τραγούδια και παραμύθια), η οποία συντήρησε και συντηρεί τη μνήμη του ξενιτεμού και πέραν της έντασής του ως φαινόμενο, σήμερα ξεχνά και κρίνει με φόβο και επιθετικότητα τους μετανάστες....
Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη.

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Αυτή είναι και η δική μου απορία την τελευταία δεκαπενταετία, αλλά απάντηση δεν πήρα ποτέ.