Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

Έντυπες αφιερώσεις



- στον πάππο μου Λογοτέχνη Μιχαήλ…
- στους γονείς μου μ’ όλη μου την αγάπη
- στην Ελένη…
- στον αρτιγέννητο Αλέξανδρο που ήλθε ανθισμένος με λευκά χαμόγελα, σαν Δευτέρα
Παρουσία
- Στην Έλλη που με οδήγησε στο καθαρτήριο πυρ του έρωτα
- στους υποχωρήσαντες, στους εναπομείναντες και φυσικά στους γονείς μου που είναι πάντα
εδώ
- στη Φανή
- στον Γιάννη
- στη μνήμη των γονιών μου
- σ’ όσους δεν ονειρεύονται/ κατακτήσεις σ’ αστέρια /και μετρώντας πατρίδα τη Γη /δε
σταυρώνουν τα χέρια
**************
Θα μπορούσες να πεις πολλά για τη ματαιότητα της αιωνιότητας, για τη ματαιοδοξία της αθανασίας. Όμως σκέψου: πόση αγάπη υπάρχει στις αφιερώσεις των βιβλίων, τις τυπωμένες από τους συγγραφείς τους...

13 σχόλια:

silentcrossing είπε...

Φοβερή ανάρτηση!

Από βιβλίο που τέλειωσα σήμερα:

"σε όσους κέρασαν τσιγάρο στο στρατό.."

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Έχω προσέξει πως οι αυτοεκδόσεις ("ελάσσονες") είναι συνήθως πιο φλύαρες και μεγαλόστομες, οι περισσότεροι είναι πιο λιτοί και διακριτικοί (ένα όνομα), οι άντρες επιστήμονες συνήθως αφιερώνουν στις γυναίκες τους....

Θα ήταν ενδιαφέρον, σημαντικό ίσως όχι, να ερευνηθύν πιο επισταμένα οι αφιερώσεις: ανά είδος έκδοσης, ανά δεκαετία, κτλ

Όντως ιδιαίτερη η αφιέρωση στο βιβλίο που λες σάιλεντ

silentcrossing είπε...

Με έβαλες πάντως σε μπελάδες, να ξέρεις-θα ψάξω τη βιβλιοθήκη μου για σχετικές αφιερώσεις και θα επανέλθω ;)

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Μην με προκαλείς, μην με προκαλείς....

silentcrossing είπε...

Κάπως βιαστικά, ελπίζοντας ότι θα σε κινητοποιήσω να ανακαλύψεις κι εσύ διαμαντάκια που μένουν συνήθως στο περιθώριο των αγαπημένων μας βιβλίων:

Από το Χρόνη Μίσσιο:

Αφιερωμένο στο Νιγηριανό συγγραφέα Κεν Σάρο Ουίνα και στους οκτώ συντρόφους του της φυλής Ογκόνι που δολοφονήθηκαν από τις πολυεθνικές των πετρελαίων.

Και από ένα βιβλίο του ψυχοθεραπευτή Δ. Καραγιάννη (άσχετο με την αφιέρωση, επίκαιρο όμως):

Στην ταπεινή ανώνυμη γυναίκα από τη χίο, η οποία στα 16 της βρέθηκε στη Σπιναλόγκα, ως λεπρή, και αργότερα στην πτέρυγα για τους λεπρούς στο νοσοκομείο λοιμωδών Αγ. βαρβάρας-ακρωτηριασμένη και τυφλή, πρόσφερε την αγάπη, τη ζω΄ντάνια και τις ευχές της απλόχερα, δίχως ποτέ να παραπονεθεί για όσα στερήθηκε...

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Ξεκινώ:

-από βιβλίο του αγαπημένου Νίκου Χουλιαρά: "Στη μάνα μου, που δεν θα το διαβάσει, και στη Γιαννούλα, που γράφει μέσα της. Στην αδερφή μου, στον αδερφό μου και στο Μήτσο. στα παιδιά. Στους φίλους-που κάποτε αναβόσβυσαν σαν τα λαμπάκια πάνω στο χάρτη της Ελλάδας, κι έφτασαν ως εδώ. Σ΄αυτούς που έχουν μείνει και σε κείνους που γύρισαν πάλι πίσω. Σε κόσμο πολύ"

-Από τη "Μορφίνη" της Νικόλ Ρούσσου: "Για τη Μορφίνη μου. Για τον Τζαννή που ήταν πάντα εκεί. Για τον Teddy που ήταν αληθινό φιλαράκι. Για τον Κώστα που τόσο με αγάπησε"

- Από τη "συνείδηση της αιωνιότητας" του Ασωνίτη: "στον πατέρα μου, Μίμη Γεωργίου Ασωνίτη, που δεν πρόλαβε να δει τυπωμένο το βιβλίο. Για το ζην και το ευ ζην. Για το ταξίδι στη Β., το αταξίδευτο."

- Ο Μαγιακόφσκι αφιερώνει το τεράστιο ποίημα του " Β.Ι. Λένιν" στο "Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα".

Σειρά σας....

silentcrossing είπε...

Εγώ θα σου ΄ρθω πάλι αύριο, περισσότερο οργανωμένος. Για τους υπόλοιπους δώσε λίγο χρόνο μέχρι να τινάξουν τη λάσπη από πάνω τους :)

caterinax είπε...

Πολύ ενδιαφέρον ποστ - συνήθως τη σελίδα αυτή την προσπερνάμε βιαστικά. Αν και, αν διάβαζα για τον αρτιγέννητο Αλέξανδρο, μάλλον θα κοντοστεκόμουν για λίγο!

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Δεν μας στέλνεις και εσύ κάποιες τέτοιες αφιερώσεις που θα βρεις;

Riski είπε...

Τις διαβάζω πάντα, αλλά τις ξεχνάω σχεδόν αμέσως. Τώρα μ' έβαλες στην πρίζα. Άπλωσα το χέρι μου και έπιασα στην τύχη ένα βιβλίο να δω αν έχει αφιέρωση και πέτυχα τον "Πυριτόλιθο" του Daniel de Bruycker:
"Στη Σαντάλ, που καθοδήγησε κάθε λέξη σχεδόν αυτής της διήγησης -εγώ δεν έγραψα παρά μόνο τις σιωπές"

(Εμπνευσμένη ανάρτηση)

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Εξαιρετική αφιέρωση. Ευχαριστώ Riski

Roadartist είπε...

Πολύ ωραία ιδέα..

"Στον Φ.φ. με τα λαμπερά μάτια"
Μαρία Μητσόρα, Με λένε λέξη.

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Ευχαριστώ για τη συμβολή σου Roadartist...