Αυτή η δουλειά είναι έρωτας και αγάπη. Είναι επιλογή, ένας κόσμος, μια ιδέα, μια προοπτική και ένα όραμα - μην σας φαίνεται υπερβολικό. Μπόρεσα όλα αυτά τα χρόνια να την τροφοδοτώ με την ελπίδα και την οργή μου.καταλογογράφος, ταξιθέτης ή διαθέτης της καθημερινότητας και υπηρέτης μιας τέχνης απολαυστικής και παραγνωρισμένης
Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010
Βιβλιοθηκονομία
Αυτή η δουλειά είναι έρωτας και αγάπη. Είναι επιλογή, ένας κόσμος, μια ιδέα, μια προοπτική και ένα όραμα - μην σας φαίνεται υπερβολικό. Μπόρεσα όλα αυτά τα χρόνια να την τροφοδοτώ με την ελπίδα και την οργή μου.Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010
Ένας συντηρητικός άνθρωπος
Η αίσθηση είναι αυτή. Πίσω από αυτή δεν υπάρχει η πρόθεση, υπάρχει ίσως ένας χρωματισμός ή έστω μία αντίληψη, αλλά πρόθεση πιστέψτε με, όχι.Μπαίνω λοιπόν σε ένα ταξί προχθές. Στην κινητή «αγορά» της εποχής μας. Η συζήτηση αναπόφευκτα γύρω από την οικονομία, τους νέους και τις προηγούμενες γενιές, την επισφάλεια και τον καταναλωτισμό τροφοδοτείται από αμφότερες τις πλευρές και οδηγείται σε διαφορετικές κατευθύνσεις.
Από την αρχή έχω την αίσθηση ότι έχω να κάνω με έναν μεσήλικα, απόλυτο και βαθιά συντηρητικό άνθρωπο με εμμονές και στεγανά στην ερμηνεία των φαινομένων, που για παράδειγμα αποδίδει την έκταση του οικονομικού προβλήματος στο ότι «η νέα γενιά καταναλώνει υπερβολικά πολλά», ενώ οι παλαιότεροι ξέρετε από τι… έκαναν το παξιμάδι τους…
Παρόλα αυτά επιμένω σε μια μίνιμουμ συμφωνία και «πετάω» αυτοβιογραφικά στοιχεία στη συζήτηση, προχωράω στην καταδίκη της δεκαετίας του ’80 («δεν τσιμπάει») και το κλίμα σιγά-σιγά αλλάζει. Τελευταίο αγκίστρι η αναφορά μου σε ενδεχόμενα λάθη της αριστεράς…
Ο οδηγός κορώνει. Το Κόμμα είναι ενωμένο πια, δεν κινδυνεύει από τους «ροζ» «που βλέπεις τώρα τα χάλια τους», ποτέ δεν έγιναν λάθη, «πρέπει εσείς οι νέοι να δουλέψετε για την επανάσταση» και άλλα πολλά.
Θέλω να πω πως μια συζήτηση ξεκίνησε με απαξιωμένο «εχθρό» τους νέους, όσο σταδιακά ξεδιπλωνόταν με μια αριστερή οπτική άρχιζε περίτεχνα να οδηγεί σε ένα κοινό χώρο, μέχρι που φτάσαμε στο Κόμμα, την Αλήθεια και συναντήσαμε πάλι το αρχικό απόλυτο.
Έκλεισα τη συζήτηση λέγοντας πως μεγάλωσα με το σεβασμό που η οικογένειά μου είχε στους αγώνες, τους αγωνιστές και την ιστορία του ΚΚΕ. Το σεβασμό αυτό τον άφησα πίσω μου τον Δεκέμβρη του 2008, όταν το ΚΚΕ κάνοντας βόλτα στην Κουμουνδούρου έδρασε αντιδραστικά και συντηρητικά στην εξέγερση.
Το Απόλυτο ράγισε τότε πρώτη φορά ψελλίζοντας με ανύπαρκτο φανατισμό μια υπεράσπιση. Νίκησα! Ένας συντηρητικός άνθρωπος δεν έχει πολιτικό χρώμα. Αλήθεια σας λέω στην αρχή τον θεώρησα ακροδεξιό και θρήσκο, από αυτούς που γκρινιάζουν για τη νεολαία συνέχεια. Στην πορεία κατάλαβα ότι είχα να κάνω με έναν αριστερό συντηρητικό , από αυτούς που γκρινιάζουν για τη νεολαία συνέχεια.
Κάθε γενίκευση είναι βέβαια φασισμός.
Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2010
Τσιδαόμπα
40. 000 ευρώ ήταν η ετήσια κρατική επιχορήγηση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Τσιδαόμπα. Ποιας; Η Ρωσική πολεμική τέχνη πριμοδοτούνταν από το ελληνικό κράτος για να διαδοθεί ως άθλημα. Την ίδια εποχή βέβαια που χαρίζονται χρέη σε ποδοσφαιρικές ομάδες και ο μαζικός αθλητισμός έχει γίνει τροφή για όλους αυτούς τους αθλητικούς παράγοντες και καρχαρίες, είναι ψήγμα τα ευρώ της Τσιδαόμπας.Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010
ο ημιτελής ορισμός μιας έννοιας (που μου διαφεύγει)
Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010
Ο μέγιστος στόχος
Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010
Φάτα Μοργκάνα, χρόνια μετά…
Κοπή πίττας. Τυπικές ευχές από τον Πρόεδρο….- «Κυρία Κωχ, παρακαλώ ελάτε»
Ήμουν σπόρος στις αρχές του ’80. Τραγουδούσε με το Γλέζο στην Κόρινθο. Σ’ αυτές τις συναυλίες που γέμιζαν γήπεδα τότε. Στο τέλος κάλεσε όλα τα πιτσιρίκια κοντά της στην εξέδρα. Πόσο ήθελα να με διαλέξει να τραγουδήσω την «ξαστεριά». Τα άλλα ήξεραν μόνο παιδικά τραγούδια. Ήταν πανέμορφη με το λίκνισμα της φωνής της και τα μακριά μαλλιά της, σαν πριγκίπισσα παραμυθιού…
Ξεκίνησε να τραγουδάει ανάμεσά μας τα κάλαντα της Θράκης. Βουβάθηκα. Ήθελα να της ζητήσω και το «Νανούρισμα» του Καββαδία και τη «Φάτα Μοργκάνα». Συγκρατιέμαι. Χειροκροτήματα. Η Δημουλά την αγκαλιάζει. Σκορπίζουμε στα τραπέζια.
Βρήκα το θάρρος να της εξομολογηθώ τον παιδικό μου έρωτα και να την ευχαριστήσω λίγο πριν τελειώσει η γιορτή.
Η φωνή της λείπει νομίζω σήμερα και την έχουμε ανάγκη. Ας είναι. Και κάτι άλλο: το λίκνισμα της φωνής της και τα μακριά μαλλιά της ακόμη σαν παραμύθι. Η πριγκίπισσα δεν ήταν τόσο ψηλή, όσο τη θυμόμουν. Μεγάλωσα;
Υ.Γ: Τι ωραία να συναντάς τους παιδικούς σου μύθους. Μένει ο Χουλιαράς….
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010
Το ΠΑΣΟΚ και οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες (8, 9 & 10)
1. Οι βιβλιοθήκες θα αδυνατούν να στηρίξουν το πολύπλευρο έργο που παράγεται στα ακαδημαϊκά ιδρύματα και ιδιαίτερα τα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών, τα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών, την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση, τη δια βίου μάθηση και την έρευνα.
2. Θα υπάρχει δυσκολία των ιδρυμάτων να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα αξιολόγησης.
3. Θα υπάρχει αδυναμία ίδρυσης των ιδρυματικών καταθετηρίων ( institutional repositories, προαπαιτούμενο για την χρηματοδότηση από το European Research Council) και
4. Θα μειωθεί το ωράριο λειτουργίας των βιβλιοθηκών.
συνεπάγεται ο ως άνω αποκλεισμός των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών από την
Κοινοτική χρηματοδότηση;
3. Πώς θα διασφαλίσει το Υπουργείο:
3.1. Την ακώλυτη υποστήριξη της έρευνας, της εξ αποστάσεως μάθησης, της δια
βίου εκπαίδευσης και της κλασικής διδασκαλίας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση,
μέσω των βιβλιοθηκών;
Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010
Το ΠΑΣΟΚ και οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες (7)
Επειδή ως κυβέρνηση συνήθως ασθενεί η μνήμη σου....
Επειδή ως αντιπολίτευση θεωρείς σημαντικά πράγματα που ως κυβέρνηση τα θεωρείς δευτερεύοντα...
Επειδή πολλά είπε το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια για τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες ως αντιπολίτευση, αλλά τώρα ως κυβέρνηση βουβαίνεται....
Ας του θυμίσουμε τις θέσεις του για να ζητήσουμε τα έργα του:
«…
… ύστερα από την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να μην εντάξει τις βιβλιοθήκες στο Δ΄ ΚΠΣ, οδηγούμαστε σε μια πορεία υποβάθμισης και εγκατάλειψης αυτών των βιβλιοθηκών που δημιουργήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, οδηγώντας τους περίπου 350 συμβασιούχους εργαζόμενους που τις στελεχώνουν, σε ανεργία.
…
Ερωτάται ο κ. Υπουργός
Αν προτίθεται και πώς να χρηματοδοτήσει τη συνέχιση των παραπάνω προγραμμάτων, προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευση πολλών υπηρεσιών των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, γεγονός που θα οδηγήσει ταυτόχρονα στην ανεργία εκατοντάδες συμβασιούχους»
[Ερώτηση του Βασίλη Κεγκέρογλου, βουλευτή ΠΑΣΟΚ στις 14/7/2008 στον υπουργό Παιδείας της ΝΔ]
Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010
Το ΠΑΣΟΚ και οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες (6)
«Τεράστιος είναι ο κίνδυνος που υπάρχει για τις Βιβλιοθήκες της Ανώτερης και της Ανώτατης εκπαίδευσης. Η χρηματοδότηση των προγραμμάτων των Βιβλιοθηκών στηρίχτηκε τα τελευταία χρόνια σε κοινοτικά κονδύλια, ενώ οι εργαζόμενοι στις Βιβλιοθήκες είναι σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό συμβασιούχοι. Ωστόσο, για την τετραετία 2009 – 2013, έχουν διακοπεί τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης για τις Βιβλιοθήκες. Αυτό αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε δυσλειτουργίες, αλλά είναι πιθανό ακόμα και σε κλείσιμο των Βιβλιοθηκών σε βάρος βέβαια των φοιτητών και των καθηγητών.
Κατόπιν τούτων
Ερωτάται ο Αρμόδιος Υπουργός
1. Ποιος είναι ο προγραμματισμός που υπάρχει για την εξεύρεση των απαραίτητων οικονομικών κονδυλιών για την εύρυθμη λειτουργία των Βιβλιοθηκών της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης για την τετραετία 2009 – 2013.
2. Θα προχωρήσετε στην μονιμοποίηση των συμβασιούχων εργαζομένων στις Βιβλιοθήκες.
3. Θα προχωρήσετε στην ένταξη της λειτουργίας των Βιβλιοθηκών στον Τακτικό Προϋπολογισμό των Ιδρυμάτων, καθώς και στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ για το2009 – 2013»
[Ερώτηση του Γιάννη Σκουλά, βουλευτή ΠΑΣΟΚ στις 22/5/2008 στον υπουργό Παιδείας της ΝΔ]
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
Το ΠΑΣΟΚ και οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες (5)
Επειδή ως κυβέρνηση συνήθως ασθενεί η μνήμη σου....
Επειδή ως αντιπολίτευση θεωρείς σημαντικά πράγματα που ως κυβέρνηση τα θεωρείς δευτερεύοντα...
Επειδή πολλά είπε το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια για τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες ως αντιπολίτευση, αλλά τώρα ως κυβέρνηση βουβαίνεται....
Ας του θυμίσουμε τις θέσεις του για να ζητήσουμε τα έργα του:
«……..
Τα προβλήματα είναι εκρηκτικά παντού. Ελλιπής χρηματοδότηση, ελλείψεις σε προσωπικό, ακατάλληλα και μη συντηρούμενα κτίρια, συγγράμματα που καθυστερούν απαράδεκτα να δοθούν στους φοιτητές, τραγικές ελλείψεις σε σύγχρονο εξοπλισμό και πλήθος άλλων δυσλειτουργιών αποτυπώνουν την απουσία σοβαρής πολιτικής στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπως ακριβώς συμβαίνει και στις άλλες δύο εκπαιδευτικές βαθμίδες.
……….
Για πεντακόσια (500) μέλη ΔΕΠ εκκρεμεί ο διορισμός τους από το Μάιο του 2008, στα νεότερα περιφερειακά εκπαιδευτικά ιδρύματα οι ελλείψεις διοικητικών υπαλλήλων αγγίζουν το 60%, οι βιβλιοθήκες υπολειτουργούν λόγω έλλειψης προσωπικού και οι φοιτητές στερούνται της πρόσβασης στη γνώση μέσω διαδικτύου
….»
[Κοινή ερώτηση 17 βουλευτών* του ΠΑΣΟΚ στον υπουργό Παιδείας της ΝΔ το Φεβρουάριο του 2009 με θέμα: «Οι δυσλειτουργίες των ΑΕΙ οδηγούν την τριτοβάθμια δημόσια εκπαίδευση σε πλήρη απαξίωση»
* Διαμαντοπούλου Άννα, Παντούλας Μιχάλης, Δραγώνα Θάλεια, Βαρβαρίγος Δημήτριος, Αηδόνης Χρήστος, Αλευράς Αθανάσιος, Αποστολάκη Μιλένα, Δαμανάκη Μαρία, Ευθυμίου Πέτρος, Καρτάλης Κώστας, Λιάνης Γεώργιος, Λιντζέρης Δημήτριος, Μπόλαρης Μάρκος, Ραγκούσης Ιωάννης, Ράπτη Συλβάνα, Σακοράφα Σοφία, Τόγιας Βασίλης]
Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010
Το ΠΑΣΟΚ και οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες (4)
«Οι Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες μέσω των καινοτόμων δράσεων και την παροχή νέων υπηρεσιών, προσαρμοσμένων στις τεχνολογικές απαιτήσεις της εποχής μας, ενισχύουν την εκπαιδευτική διαδικασία και αναβαθμίζουν την παιδεία μας. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια οδηγούνται σε υποβάθμιση και απαξίωση, αφού οι περισσότερες από αυτές είτε υπολειτουργούν, είτε βρίσκονται σε εγκατάλειψη. Πρόκειται για ένα θεσμό μέσω του οποίου γίνεται προσπάθεια να επιτευχθούν πολλά αλλά με τα λιγότερα μέσα.
……………………
Επειδή, η έλλειψη χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών Θα έχει ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψή τους, διαγράφοντας τόσα χρόνια προσπάθειας για την αναβάθμισή τους και
Επειδή οι συμβασιούχοι στις παραπάνω βιβλιοθήκες οδηγούνται αναγκαστικά στην ανεργία και στο Γολγοθά της αναζήτησης εργασίας, σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη και κρίσιμη
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
- Αν προτίθεται να μεριμνήσει άμεσα για τη συνέχιση της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών, και με ποιο τρόπο, προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευσή τους;
- Αν προτίθεται να μεριμνήσει για τους εκατοντάδες συμβασιούχους στις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες που μένουν στο δρόμο;»
[Ερώτηση του Βασίλη Κεγκέρογλου βουλευτή ΠΑΣΟΚ στις 14/4/2009 στον υπουργό Παιδείας της ΝΔ]
ΥΓ: Με το θέμα των Ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών ασχολήθηκε πάλι ο Ν. Μπακουνάκης στο «Βήμα» της Κυριακής, αναφέροντας: "Αλλού τα νέα είναι όμως άσχημα. Οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες, από τους πιο δυναμικούς θεσμούς που κατά την παρελθούσα δεκαετία αξιοποίησαν και τον παραμικρότερο ευρωπαϊκό πόρο, αποκλείονται τώρα από το ΕΣΠΑ 2009-20013 (Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Στήριξης). Τα υπουργεία Παιδείας και Οικονομικών πρέπει να δικαιολογήσουν σοβαρά γιατί αποκλείονται οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες από τη χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ".
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010
Το ΠΑΣΟΚ και οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες (3)
Επειδή ως κυβέρνηση συνήθως ασθενεί η μνήμη σου....
Επειδή ως αντιπολίτευση θεωρείς σημαντικά πράγματα που ως κυβέρνηση τα θεωρείς δευτερεύοντα...
Επειδή πολλά είπε το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια για τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες ως αντιπολίτευση, αλλά τώρα ως κυβέρνηση βουβαίνεται....
Ας του θυμίσουμε τις θέσεις του για να ζητήσουμε τα έργα του
[ερώτηση Γιάννη Σκουλά, βουλευτή ΠΑΣΟΚ στις 25/6/2009 στον υπουργό Παιδείας της ΝΔ]
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
Το ΠΑΣΟΚ και οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες (2)
…. Με ποιο τρόπο θα διασφαλιστεί η συνέχιση της εύρυθμης λειτουργίας των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών, καταλυτικού παράγοντα για την αναβάθμιση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της χώρας μας;…….
…… Με ποιο τρόπο θα καλυφθεί το κόστος λειτουργίας των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών που εδώ και μια δωδεκαετία καλύπτονταν από το ΕΠΕΑΕΚ;…..
[Ερώτηση Χρύσας Αράπογλου, Βουλευτή Α΄Θεσσαλονίκης ΠΑΣΟΚ στις 15/4/2009 στον Υπουργό Παιδείας της ΝΔ]
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Το ΠΑΣΟΚ και οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες (1)
Επειδή ως κυβέρνηση συνήθως ασθενεί η μνήμη σου....
Επειδή ως αντιπολίτευση θεωρείς σημαντικά πράγματα που ως κυβέρνηση τα θεωρείς δευτερεύοντα...
Επειδή πολλά είπε το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια για τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες ως αντιπολίτευση, αλλά τώρα ως κυβέρνηση βουβαίνεται....
Ας του θυμίσουμε τις θέσεις του για να ζητήσουμε τα έργα του
[Ανακοίνωση του Τομέα Παιδείας του ΠΑΣΟΚ σχετικά με τα προβλήματα των εργαζόμενων στις Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες, Ιούνιος 2009]
«Για τη λειτουργία αναβαθμισμένων, σύγχρονων και ποιοτικών ελληνικών βιβλιοθηκών, απαιτούνται:
1. Η άμεση αντιμετώπιση του οξύτατου προβλήματος των ελλείψεων προσωπικού που αντιμετωπίζουν οι Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες, με την συνέχιση της απασχόλησης των συμβασιούχων εργαζόμενων και με ταυτόχρονη κάλυψη των κενών θέσεων μόνιμου προσωπικού που διαθέτουν.
2. Η χρηματοδότηση με εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους των υπηρεσιών που έχουν αναπτυχθεί στις επιμέρους Βιβλιοθήκες, και συλλογικά, μέσω του Συνδέσμου των Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών ( ΣΕΑΒ- HEAL- Link).
3. Η έμπρακτη στήριξη της ανάπτυξης Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών σε νέους τομείς, όπως η δημιουργία Ιδρυματικών Εκπαιδευτικών και Ερευνητικών Αποθετηρίων, Ψηφιακών συλλογών, προγραμμάτων Πληροφοριακής Παιδείας και Δια-βίου Μάθησης κ.α.
Το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται για την εφαρμογή μιας συνεκτικής Εθνικής Πολιτικής Βιβλιοθηκών.»
Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010
Ένα κεράκι για το "Βιβλιοθηκάριο"
Πολλά θα ήθελα να σχολιάσω.Ας πούμε:
-Χωρίς σαρδάμ είπε ο πρωθυπουργός τη φράση: «η δημοκρατία δεν τρομοκρατείται». Κάποιος στην παρέα σχολίασε πως ο Παπανδρέου δεν έκανε σαρδάμ γιατί η φράση είναι μικρή. Ωστόσο έχω κολλήσει στον… προβληματισμό: ακόμη και αν δεν τρομοκρατείται (το συζητάμε…), είμαστε σίγουροι και ότι δεν τρομοκρατεί;
- Ο σύντροφος Φώτης Κουβέλης βγήκε για μια ακόμη φορά και ανακοίνωσε τις απόψεις του στον τύπο πριν τις συζητήσει με το υπόλοιπο κόμμα. Και μετά σου λέει ο Αλαβάνος ότι πρέπει να σπάσουν οι μηχανισμοί… Μα αυτό δεν είναι κόμμα καλά-καλά, θα είναι μηχανισμοί; Πότε θα αφήσουν τον Αλέξη ελεύθερο να λειτουργήσει ως πρόεδρος; Τον έχουν κάνει (Ρεύμα και Ανανεωτικοί) μαριονέτα για τα κανάλια και τις δημόσιες σχέσεις.
- Έφυγαν οι καλικάντζαροι
- Πέθανε ο ιχνευτής Κώστας Βουκελάτος. Στο χώρο του βιβλίου υπάρχουν ακόμη, όσο και αν λιγοστεύουν, άνθρωποι με μεράκι, ήθος και πολιτισμό.
........
Συμπληρώνω ένα χρόνο σε αυτό το σπίτι, το «Βιβλιοθηκάριο». Το έχτισα με τα χέρια μου, είναι δικό μου και κοντολογίς είναι εγώ. Είχαν προηγηθεί «οι Ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες σε Μαρασμό». Σε μια πρόσκαιρη παύση τους γεννήθηκε αυτό το blog και συνεχίζει μετά το οριστικό τους κλείσιμο.
Είναι έθιμο λοιπόν στη… Βλογάνδη να γιορτάζεις τα ιστο-γενέθλιά σου. Ο «βιβλιοθηκάριος» γεννήθηκε από κάποια ασίγαστα δημοσιογραφικά απωθημένα. Επίσης έπρεπε επιτέλους να πω αυτά που τόσα χρόνια κράταγα μέσα μου για τη δουλειά μου στις βιβλιοθήκες και τα αρχεία πιο άμεσα- πιο δεικτικά από ό,τι στο ιστολόγιο μιας ομαδικότητας. "Έπρεπε" να σχολιάσω τα μικρά της καθημερινότητας και τα μεγάλα της κοινότητας χωρίς να αναπαράγω τον Τύπο αναμασώντας τα στεγανά του.
Χρωστάω στην ιστολογική προϊστορία την εγκυμοσύνη του «Βιβλιοθηκάριου». Στο Doncat του Νίκου Δήμου (μια φοβερή παρέα που ξεσκόνιζε όψεις των πραγμάτων με κύριο στόχο το διάλογο και όχι τη συμφωνία υπό τη μαεστρική καθοδήγηση του Δήμου), τη wicked librarian της Γ. Κατσαρού (ο οπτιμισμός και η ευγένειά της συχνά με εκνεύριζαν (!!!), αλλά πάντα επέστρεφα για να σχολιάζω) και άλλους που παρακολουθούσα για μήνες ως αναγνώστης και σχολιαστής (For Information Scientists and... others/Αφροδίτη Φράγκου, Tobaccorri, Information avenger, κ.α.)
Στην πρώτη μου ανάρτηση εδώ έγραφα ότι αυτό το blog είναι: «μία εφημερίδα τοίχου, παρά ένα προσωπικό ημερολόγιο. Αφιερωμένο σε όσους αγωνίζονται για μια επώδυνη αξιοπρέπεια και όσους δεν παίζουν κρυφτό στην αλήθεια. Επώνυμες και όχι ψευδώνυμες ή ανώνυμες οι θέσεις και οι απόψεις. Επίσης σαφείς και γιατί όχι απόλυτες. Συνδιαλέγονται, αλλά δεν διαπραγματεύονται. Και στην τόλμη τους κρίνονται». Νομίζω το τήρησα. Και σίγουρα θα συνεχίσω. Θα δημοσιολογώ με το ίδιο μεράκι και το ίδιο πείσμα, γιατί είμαι «καταλογογράφος, ταξιθέτης ή διαθέτης της καθημερινότητας και υπηρέτης μιας τέχνης απολαυστικής και παραγνωρισμένης».
Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010
Οι γεμάτες μέρες της άδειας
Οι γεμάτες μέρες της άδειας – αργίες και επικόλληση δυο ημερών - τονώνουν τη διάθεση και σε αποστασιοποιούν (λίγο) από την οπτική της καθημερινότητας. Στα πολλά που ευχαριστήθηκα, ένα βιβλίο και δύο CD. Ο Μαραβέγιας και το “Welcome to Greece”, μία καταπληκτική δουλειά με φρέσκο ήχο, θυμωμένο στίχο και διονυσιακή μουσική. Τα Υπόγεια Ρεύματα τραγουδούν καταπληκτικά Θάνο Μικρούτσικο, ξεχωρίζω τη «Ρόζα», μια δεύτερη ανάγνωση που σου αποκαλύπτει νομίζω (και) άλλα πράγματα στο στίχο και τη μουσική γνωστών και αγαπημένων τραγουδιών.Και πάμε στο βιβλίο: «Η απογοήτευσή μου στη Ρωσία»/Έμμα Γκόλντμαν. Αθήνα: Απόπειρα, 2009. Πρόκειται για τις αναμνήσεις μιας Αμερικανίδας αναρχικής από τα πρώτα χρόνια της Ρώσικης Επανάστασης. Η εξιστόρηση ξεφλουδίζει σιγά-σιγά την ιδεολογική της σύγκρουση με το καθεστώς των μπολσεβίκων. Δεν θα το έλεγα οδοιπορικό, νομίζω πως του λείπουν οι λεπτομερείς περιγραφές, ωστόσο πετυχαίνει να δώσει το κλίμα, να αποτελέσει μια μαρτυρία χωρίς διάθεση προστασίας και επομένως αυτολογοκρισίας. Δεν νομίζω πως γράφεται ημερολογιακά, μάλλον είναι μία εκ των υστέρων αναδίφηση. Οι περιγραφές από το ταξίδι της στη Ρωσία και την Ουκρανία είναι νομίζω από τα πλεονεκτήματα της αφήγησης, γιατί δίνεται γλαφυρά η εικόνα της Σοβιετικής ενδοχώρας στα πρώτα χρόνια του καθεστώτος, έτσι όπως (κατά τη γνώμη της) βαδίζει στη σταδιακή εκτροπή από τα επαναστατικά ιδανικά.
Έχοντας ως αποστολή της τη συγκέντρωση υλικού σχετικού με την Επανάσταση για τη δημιουργία του Μουσείου της Επανάστασης στην Πετρούπολη ανακαλύπτει κάποια στιγμή στην πόλη Βόλογκντα μια «εμπιστευτική, άκρως απόρρητη διαταγή» που εκδόθηκε το 1920 με υπογραφή της Ουλιάνοβα, αδελφής του Λένιν και επικεφαλής του Επιτροπάτου Κεντρικής Εκπαίδευσης. Η διαταγή απευθύνεται στις βιβλιοθήκες όλης της Επικράτειας και ορίζει ότι πρέπει να «αποσύρουν τη μη κομμουνιστική λογοτεχνία – εκτός από τη Βίβλο, το Κοράνι και τους κλασικούς - …Η καταδικασμένη με αυτό τον τρόπο λογοτεχνία έπρεπε να σταλεί για πολτοποίηση «λόγω έλλειψης χαρτιού».
Δεν στέκομαι στη λογοκρισία, αλλά στη σημασία που έδινε το καθεστώς στις βιβλιοθήκες προκειμένου να την επιβάλλει. Αποδεικνύεται πως για μια ακόμη φορά οι βιβλιοθήκες είναι «αντιεξουσιαστές του πνεύματος» γι’ αυτό διώκονται απηνώς και με κάθε τρόπο αιώνες τώρα.
Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009
Το πρόσωπο του 2009
Συνηθίζεται στο τέλος κάθε έτους να επιλέγεται ένα πρόσωπο που σηματοδοτεί και συνοψίζει με την ιστορία του τα γεγονότα ή τα μηνύματα της χρονιάς που τελειώνει.Το πρόσωπο του 2009 είναι κατά τη γνώμη μου το πρόσωπο της Ανεργίας. Γεννήθηκε από την παγκόσμια οικονομική και πολιτική κρίση του Συστήματος και τις υποθήκες που δεκαετίες έβαζε η κακοδιαχείριση των οικονομικών της χώρας μας. Η Ανεργία έχει απαίσιο πρόσωπο με αποκρουστικά χαρακτηριστικά: ηττοπάθεια, φτώχεια, δουλοπρέπεια, αγωνία, απογοήτευση, οργή, απόγνωση, μηδενιστικός ατομικισμός. Κυοφορούνταν χρόνια τώρα και πριν φανεί καθαρή και παντοδύναμη είχε το πρόσωπο της επισφαλούς εργασίας: ενοικιαζόμενοι, «απασχολούμενοι», «ημιαπασχολούμενοι» και «απασχολήσιμοι», συμβασιούχοι έργου και εργασίας, «stagiers», εποχιακοί και ωρομίσθιοι. Στην ουσία, εργαζόμενοι με αναστολή.
Το πρόσωπο αυτό αφορά κατά κανόνα τη νέα γενιά, το μέλλον της οποίας υποθήκευσαν με την εσκεμμένη αδιαφορία τους οι προηγούμενες. Δεν διαχωρίζει προσοντούχους από μη, αν και ως πρώτο πιάτο προτιμά τους πρώτους. Στην ουσία θα λειτουργήσει ως αιματηρή κάθαρση μέχρι την επόμενη επανάληψη…
Το πρόσωπο αυτό το βλέπω γύρω μου σε συνομήλικους, φίλους, συγγενείς και συναδέλφους. Η αγωνία και η απογοήτευσή τους με κυριεύει. Σύντομα θα το δω και στον καθρέπτη μου.
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009
Ηθοποιός στη μέση κυκλικού θεάτρου
Αυτό που περισσεύει στο τέλος του χρόνου μετά από όσα έγιναν και όσα δεν έγιναν είναι η σκόνη. Σαν ίχνος της φθοράς μας ή απόδειξη της μάταιης κυριαρχίας μας.Εκτός των άλλων σημαντικών και ασήμαντων, το 2009 ήταν έτος Γιάννη Ρίτσου. Μίλησαν και έγραψαν πολλοί… πάνω στη σκόνη…
Όμως ο Ποιητής στέκει στην ψυχή μας σαν τη Μονεμβάσια – πέτρινο καράβι.
Δεν ξέρω γιατί, νοιώθω όμως πως (ίσως άθελα) το ποίημα του Τίτου Πατρίκιου μιλάει για το Ρίτσο. Όπως δεν μίλησαν τόσοι και τόσοι…
«Είμαι ακόμα ωραίος» θέλησε να φωνάξει
νιώθοντας επιτέλους συγγραφέας του εαυτού του
αλλά φοβήθηκε τις αντιδράσεις του κοινού
που είχε μάθει να τον ταυτίζει με τους ρόλους του.
Σκέφτηκε να το αλλάξει μ’ ένα «είσαι ωραία»
δεύτερο πρόσωπο και θηλυκό
ίσως δενόταν με τα παρακάτω
ίσως να πρόσθετε επιπλέον αίσθημα
μα πάλι του φάνηκε σαν εξαγορασμένη ελπίδα.
Κι έπειτα σ’ έργο με πολιτικά μηνύματα
την ομορφιά μπορούσε να την ατομικεύει;
Οι δισταγμοί του έμοιαζαν με προμελετημένη παύση
ώσπου «είναι ωραίοι οι άνθρωποι» πρόφερε καταληκτικά
σύμφωνα με τα λόγια του κειμένου
μιλώντας για φαντάσματα που αγνοούσε.
Τότε τον χειροκρότησε σύσσωμη η στρογγυλή πλατεία.
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
Η Αγέλαστη Πολιτεία και τα διαπλεκόμενα
Η ερώτηση βγήκε αυθόρμητα, όταν άκουσα για το θάνατο του Χρ. Λαμπράκη: και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς Λαμπράκη; Όμως θα μου πείτε: σιγά τα αυγά. Τα διαπλεκόμενα έχουν επετηρίδα....Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009
ο Άγιος Βασίλης μπλογκάρει



Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009
Δέκα ερωτήσεις της «μάχιμης» βιβλιοθηκονομίας
Πολλοί νεώτεροι συνάδελφοι θα απαντούσαν με ένα αυστηρό μονολεκτικό «ΝΑΙ» στην πρώτη ερώτηση, αρνούμενοι να απαντήσουν στις επόμενες. Αρκετοί θεωρούν υποτιμητικό τον όρο «βιβλιοθηκάριος», ενώ… «επιστήμονας της πληροφόρησης»… άλλο πράγμα…Λίγο ενδιαφέρει τελικά αν η βιβλιοθηκονομία είναι επιστήμη ή τέχνη. Είναι πάντως ένα σύνολο γνώσεων απαραίτητων για την οργάνωση και την παροχή πληροφοριών με μια διεθνή δυναμική ανάπτυξης αναντίστοιχη με την ελληνική (εφαρμοσμένη) πραγματικότητα.
Αφιερώνω αυτή την ανάρτηση στους άνεργους… επιστήμονες της πληροφόρησης. Σε λίγο καιρό θα τους κάνω πάλι παρέα. Την αφιερώνω και σε όσους συναδέλφους μου δεν έχουν καταλάβει ακόμη ότι η επίκληση της επιστημονικότητας δεν λύνει το οξύ πρόβλημα της ανεργίας , δεν αναβαθμίζει το χαμηλό κοινωνικό στάτους του επαγγέλματός μας, δεν λύνει τα βασικά προβλήματα των βιβλιοθηκών, ούτε ενισχύει τη βασική αξία της δουλειάς μας: την παροχή (ελεύθερης) πρόσβασης (σε όλους) στην πληροφορία και τον πολιτισμό.
Για τους πολλούς (πολιτικούς, ακαδημαϊκούς, τεχνοκράτες, καθηγητές και δασκάλους) η βιβλιοθήκη είναι μια αποθήκη βιβλίων. Κάποια στιγμή θα καταλάβουν, όταν καταλάβουμε και εμείς ποια είναι η αποστολή μας: η διαφύλαξη και το μοίρασμα της γνώσης. Δεν αρκεί αυτό;
Οι ερωτήσεις λοιπόν:
1. Η βιβλιοθηκονομία είναι αναμφισβήτητα επιστήμη;
2. Αν όχι, τι άλλο θα μπορούσε να είναι;
3. Αφού διδάσκεται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, οι απόφοιτοί των σχολών αυτών είναι επιστήμονες;
4. Αν δεν είναι επιστήμονες είναι μήπως κάτι … κατώτερο, για παράδειγμα τεχνίτες;
5. Είναι ευκολότερη η βιβλιοθηκονομία ως τέχνη, από ότι ως επιστήμη;
6. Ποια η διαφορά βιβλιοθηκάριου, βιβλιοθηκονόμου και… επιστήμονα της πληροφόρησης;
7. Ένας βιβλιοθηκονόμος εργαζόμενος σε βιβλιοθήκη ή βιβλιοπωλείο είναι επιστήμονας;
8. Ένας απόφοιτος μίας σχολής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι περισσότερο απαραίτητος στην κοινωνία από έναν άλλο; Μήπως πρέπει να αντιμετωπίζεται με περισσότερη φροντίδα… και προδέρμ;
9. Το μεταπτυχιακό δίπλωμα πιστοποιεί ανώτερη, πλατύτερη ή βαθύτερη γνώση μιας επιστήμης ή τέχνης;
10. Στα Συνέδρια των Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών γίνονται επιστημονικές ανακοινώσεις;
Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009
Βιβλιοπηγός
Βρήκα μια λέξη σε ένα βιβλίο που μιλάει για λέξεις των βιβλίων. Η λέξη αναφέρεται μία φορά στην «Ιεροσολυμητική Βιβλιοθήκη» στη φράση: «…Εστι δε το τεύχος εφθαρμένον τε πολλαχού και σεσηπός δι' ύδατος εισβολήν, αλλά βιβλιοπηγός τις τα εφθαρμένα των φύλλων άκρα συνεπλήρωσε το πάλαι τεμαχίοις...»…
από το βιβλίο + πήγνυμι…
όπως ο ναυπηγός των ονείρων και των ιδεών ή η βιβλιοπηγή που ξεδιψώ τα βράδια…
Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009
Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2009
Συννεφιασμένη Κυριακή για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο
Η Κυριακή πλησιάζει με ένα σύννεφο στα λόγια και τα αισθήματα. Συμπληρώνεται ένας χρόνος που το παρακράτος των νταήδων αστυνομικών σκότωσε ένα παιδί.*******
Ο περσινός Δεκέμβρης ήταν μια οργισμένη γιορτή. Ήταν η μοναξιά και η απογοήτευση που έσπασε σαν απόστημα στους δρόμους της χώρας.
*******
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο που καιγόταν στο Σύνταγμα φώτισε όμορφα τις καρδιές μας σκίζοντας το περιτύλιγμα της αδιαφορίας, της καταναλωτικής ευδαιμονίας, της σοβαροφάνειας. Τα Χριστούγεννα του 2008 ήταν αναστάσιμος ύμνος…
*******
Ενώ ο πρετεντέρης ψέλλιζε και το ΚΚΕ έκανε βόλτα στην Κουμουνδούρου, χιλιάδες νέοι … χτυπούσαν την πόρτα των νοικοκυραίων και εκμηδένιζαν το δικαίωμα στο ζάπινγκ.
*******
Δεν μπορώ να πω πολλά για το Δεκέμβρη. Με πνίγει ο καπνός μιας δολοφονίας. Ο Δεκέμβρης είμαι εγώ. Αλλά όχι μόνος αυτή τη φορά…

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009
Αυτές οι παιδικές ερωτήσεις…
Ο γιος μου –έχουμε ξεχάσει ότι παρακολουθεί μαζί μας- στα 4,5 τότε με τρομαγμένα μάτια και θυμό στη φωνή ρωτάει τη μητέρα του:
-Μαμά ο μπάτσος σκότωσε το παιδάκι;
-… Ναι
- Όπως στο Πολυτεχνείο;
- Κάπως έτσι…
- Μαμά… έχουμε χούντα;
- ….
Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009
Η Μαριώ του Νοέμβρη έγινε Επίτροπος
Συμπεράσματα:
1) Η εκπρόσωπος της Γενιάς του Πολυτεχνείου δεν είναι δυνατό «να ηγηθεί πολιτικά του τομέα της καταστολής» και είναι δυνατό να ηγηθεί πολιτικά του τομέα της ναυτιλίας και της αλιείας.
2) Η προϋπηρεσία στην Σοσιαλδημοκρατία είναι απαραίτητη για το ψάρεμα (στα θολά νερά) και τα καράβια (που βουλιάζουν).
3) Άλλο υφυπουργός καταστολής και άλλο Επίτροπος στο Ευρωπαϊκό κογκλάβιο.
Ωραία η πορεία της Μαριώς: από την Επανάσταση στη Διαχείριση…
Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009
Φτου
Καθώς η πορεία του Πολυτεχνείου προχωρούσε πριν από μια εβδομάδα στη Σταδίου βρήκα γραμμένο σε ένα τοίχο κι άλλο σύνθημα. Όμως αυτό πολύ φοβάμαι πως δεν θα το πάρει κανείς να το κάνει ατάκα σε διαφήμιση μακαρονιών ή χριστουγεννιάτικων παιχνιδιών.
Οι δρόμοι της Μεγάλης μας πόλης μοιάζουν συχνά με μεγάλο βιβλίο και οι τοίχοι των γκρίζων σπιτιών μας με τις σελίδες του. Σε ένα σχολείο στους Αμπελόκηπους είδα προχθές αυτό το σύνθημα με τη φράση του αγαπημένου παππού.
Και είναι αλήθεια πως με τα μάτια της ψυχής ο παράδεισος μοιάζει να είναι ένα είδος βιβλιοθήκης. Το πικρόχολο σχόλιό μου: δεν ξέρω πολλές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα που να μοιάζουν με παράδεισο...
Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009
16 Νοέμβρη και η "Σημασία"
Έχω ξαναγράψει εδώ μέσα για τον Ποιητή. Μην το ξεχνάτε: η δημοκρατία κερδίζεται, δεν χαρίζεται...
"Ο πόνος που εκφράζουμε δεν είναι παρά
η σημασία που δίνουμε στη ζωή,
επιμένοντας στην ουσία της.
Αν υπήρχε μια δύναμη να μας κρίνει,
θα μας χάιδευε πριν απ' τον ύπνο μας
τα μαλλιά, αναγνωρίζοντας πως
αγαπήσαμε το έργο της."
Νικηφόρος Βρεττάκος
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009
«Μπαμπά αυτός έχει πεθάνει;» (Μέρος τρίτο)
Το χαοτικό χαρακτήρα αυτής της δεκαετίας διεθνώς θα ακολουθήσει και η περιγραφή της συνοπτικά εδώ. Τη δεκαετία αυτή λοιπόν ορκίζεται πρόεδρος των ΗΠΑ και δολοφονείται ο John Fitzgerald Kennedy, δολοφονούνται επίσης ο μαύρος πολιτικός αγωνιστής Martin Luther King και ο επαναστάτης Ernesto “Che” Guevara.. O Andy Warhol παρουσιάζει ένα πίνακα που παριστάνει 100 κονσέρβες. Η ποπ αρτ γεννιέται την ίδια χρονιά που ένα βρετανικό συγκρότημα, οι Beatles, κατακτούν τον κόσμο με την πρώτη τους επιτυχία, το “Love me do”. Για την ταινία «Κλεοπάτρα», η Liz Teylor αμείβεται με πάνω από 6.9 εκ. δολάρια και επιπλέον 30 εκ. δολάρια ως ποσοστά πάνω στις εισπράξεις από την προβολή του φιλμ., ενώ το «Ψυχώ» του Alfred Hitchcock ή η «Μελωδία της Ευτυχίας» καθηλώνουν εκατομμύρια θεατές στους κινηματογράφους όλου του κόσμου, κάτι που δεν κάνει το 8 1/2 του Federico Fellini στην Ιταλία, ή οι ταινίες του Γκοντάρ και της Νουβέλ Βαγκ στη Γαλλία, αλλά δεν είναι και αυτός ο σκοπός τους. Με νόμπελ λογοτεχνίας βραβεύονται εκτός των άλλων αυτή τη δεκαετία ο John Steinbeck, ο Samuel Becket και ο Jean-Paul Sartre, ο τελευταίος αρνείται να το παραλάβει.. Τη δεκαετία αυτή γίνεται η πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς από τον Κρίστιαν Μπάρναρντ και ο άνθρωπος «κατακτά» το διάστημα (ΕΣΣΔ) και το φεγγάρι (ΗΠΑ). Ο «Γαλλικός Μάης», η εισβολή των σοβιετικών στην Τσεχοσλοβακία, το φεστιβάλ του Γούντστοκ, η εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ, η «Πολιτιστική Επανάσταση» στην Κίνα είναι γεγονότα της δεκαετίας αυτής. Επίσης τα χρόνια αυτά ιδρύονται οι “Doors”και οι “Rolling Stones”, εμφανίζεται στη δισκογραφία ο Bob Dylan, ο Umberto Eco εφορμά με τη σημειολογία, ο Jacque Derida με την αποδόμηση, ο Claude Levi-Stross με τον στρουκτουραλισμό, o Jean-Paul Sartre με τον υπαρξισμό.
Άφησα πολλά απ’ έξω. Το θέμα δεν είναι να είμαι έστω σχετικά πλήρης στην ενδεικτική επιλογή των γεγονότων.Αυτό που δεν θα αφήσω απέξω είναι η ερμηνεία του τίτλου:
Κάθεσαι λοιπόν με ένα πιτσιρίκο τα βράδια και επιλέγεις μουσική να ακούσεις. Σε κάποιες κασετίνες έχει και βιβλιαράκια με φωτογραφίες. Κάνεις το λάθος και λες πως ο Ξυλούρης έχει πεθάνει. Και ο επόμενος/επόμενη που θα ακούσετε μαζί, ή θα δείτε σε μία ταινία θα φέρει την αμείλικτη ερώτηση: «Μπαμπά αυτός έχει πεθάνει;». Και δυστυχώς έχουν πεθάνει πολλοί, οι περισσότεροι από αυτούς που βλέπουμε, ακούμε και διαβάζουμε.
Το θέμα λοιπόν είναι: εκτός από τους εκπροσώπους της μήπως έχει πεθάνει και η ίδια η δεκαετία του ’60; Τι μένει από αυτήν; Μόνο τα Νέα Μέσα Αποθήκευσης ευθύνονται που είναι παρούσα τόσο πολύ αυτή η εποχή στην καθημερινότητά μας, η μήπως είμαστε πιο φτωχοί σε τέχνη, πολιτική και ιδέες στην εποχή μας;
Πάντως πριν από λίγα καιρό γνώρισα μία λίγα χρόνια μικρότερη κοπέλα που δεν ήξερε ποια είναι η Σωτηρία Μπέλλου!
ΥΓ: Θα ήθελα πολύ να απαντήσω στον τίτλο: «Ναι, η δεκαετία του ’60 έχει πεθάνει». Αυτό θα σήμαινε ότι η δική μας εποχή κάτι θα γεννούσε…
Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009
«Μπαμπά αυτός έχει πεθάνει;» (Μέρος δεύτερο)
- Το 1963 δολοφονείται ο Γρηγόρης Λαμπράκης ενώ στους κινηματογράφους παίζεται το “America America” του Elia Kazan και τα «Κόκκινα Φανάρια» του Ντίνου Δημόπουλου. Την ίδια χρονιά ο Γιώργος Σεφέρης παίρνει το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2009
«Μπαμπά αυτός έχει πεθάνει;» (Μέρος πρώτο)
Ο Διονύσης (Σαββόπουλος) ετοιμάζει τον προσεχή Δεκέμβρη μαζί με πολλούς άλλους (Στέλιο Ελληνιάδη, Σώτη Τριανταφύλλου, Γιάννη Τσεκλένη, Παύλο Τσίμα) ένα ενδιαφέρον μνημόσυνο της δεκαετίας του ’60. Μιας δεκαετίας-μύθου για την ελληνική και διεθνή κατάσταση. Η δεκαετία αυτή ίσως να μην κράτησε ακριβώς δέκα χρόνια, πιστεύω πως ξεκίνησε γύρω στα μισά του ‘50 και ολοκληρώθηκε με τη μεταπολίτευση. Ήταν λοιπόν μια «δεκαετία» που σηματοδότησε την οικονομική, πολιτική, καλλιτεχνική έξοδο από τα δεινά της δικτατορίας του Μεταξά, τον Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο, όπου τα κοινωνικά δεδομένα (οικογένεια, εργασία, ΜΜΕ) και η κουλτούρα σημείωσαν μια έκρηξη αλλαγών και ανατροπών, όπου ο καταναλωτισμός, η αστικοποίηση και η μετανάστευση τώρα περισσότερο από ποτέ μετέβαλαν οριστικά μια κοινωνία παραδοσιακή σε σύγχρονη.Είναι μια δεκαετία-αναφορά για τους ανθρώπους των μετέπειτα χρόνων, μια δεκαετία που η Ελλάδα φάνηκε να συμβαδίζει με τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο ή να την αφορούν ταυτόχρονα οι αλλαγές και τα φαινόμενα των κοινωνιών του.. Η σχέση αυτή φάνηκε να έχει πλατειά κοινωνική αναφορά, δεν ήταν πια δυτικότροπες ιδιοτροπίες μιας ταξικής ελίτ που κατέτασσαν την Ελλάδα στις δυτικές χώρες.
Είναι σαφώς η έκρηξη δημιουργίας μιας πλειάδας καλλιτεχνών που συγκροτεί ακόμη και σήμερα το μύθο του ’60. Και όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για όλο τον κόσμο. Σημαντικά γεγονότα ιστορικά, επιστημονικά, πολιτικά και καλλιτεχνικά άλλαξαν γρήγορα και οριστικά τις δυτικές κοινωνίες.
Θα προσπαθήσω στις επόμενες δύο αναρτήσεις να περιγράψω αυτό το κλίμα για την Ελλάδα και τον κόσμο.
Οφείλω πρώτα όμως να εξηγήσω τον τίτλο αυτού του αφιερώματος. Ή όχι; Θα δούμε στο επόμενο ποστ…….
Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2009
Το δελτίο των 8
1. Μετέφερα στα χέρια το γιο μου κοιμισμένο από το αυτοκίνητο στο κρεβάτι του 2. Οι φακές ζεστάθηκαν στο κατσαρολάκι 3. Το πρωί το εκδοτήριο εισιτηρίων ήταν κλειστό 4. Έξω βρέχει, μέσα μου βρέχει 5. Η τράπουλα είναι στο τραπέζι, ξεχασμένη από προχθές 6. Η κούνια τοποθετήθηκε στο δωμάτιό μας, περιμένοντας τη μπέμπα σε λίγες μέρες 7. Οι σύντροφοι πάλι συζητούσαν χθες για την ενότητα της Αριστεράς 8. Τέλειωσε το μελάνι στο στυλό: δυο γεγονότα αναβάλλονται














