Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Υπόδικες λέξεις

Στις λέξεις μας είπαμε κάποτε τα μυστικά και τα όνειρά μας κι ύστερα τρομαγμένοι τις απειλήσαμε πως αν τ’ αποκαλύψουν θα τις αφήσουμε μόνες τους, γυμνές, χωρίς τροφή και νερό, σε μια λευκή σελίδα να πεθάνουν.



8 σχόλια:

Riski είπε...

Αλλά αυτές τελικά τα ξέρασαν όλα και τότε εμείς πραγματοποιήσαμε την απειλή μας.

Καλημέρα!

Το Φαουδι είπε...

Τι έκαναν κι αυτές; Μας στοίχειωσαν προς γνώση και παραμόρφωση...

Τσαλαπετεινός είπε...

Τελικά αν και οι λέξεις έχουν αυτή τη απαράδεκτη συμπεριφορά, σε κανένα δεν μπορείς πια να λες τα μυστικά σου...

Ανώνυμος είπε...

Κι αν τις αφήσουμε εμείς, κάποιοι άλλοι θα τις αναστήσουν.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
γρηγόρης στ.

renata είπε...

Τις πουλήσαμε για σιγουριά αφήνοντάς τες κενές νοήματος, κούφιες.

Χαμένο Επεισόδιο είπε...

Όπως λέει και η Δημουλά: Οι λέξεις φταίνε. Αυτές ενθάρρυναν τα πράγματα σιγά σιγά ν’ αρχίσουν να συμβαίνουν.

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

@Riski: Τι σόι παράδειγμα θα δίναμε αν δεν το κάναμε;

@Φαούδι: Υπάρχουν και άλλες λέξεις φαντάσματα: δημοκρατία, ειρήνη...

@Τσαλαπετεινός: Αυτό ξαναπέστο...

@Γρηγόρης στ.: Ναι είναι μάταιο τελικά όλο τούτο το μαρτύριο με τις λέξεις.

@Ρενάτα: Κουφάρια λέξεων στο χαρτί δηλαδή;

@Χαμένο Επεισόδιο: κλασικό δημούλειο τέχνασμα: να δίνουμε στα πράγματα ιδιότητες από το κόσμο των ανθρώπων!

Τσαλαπετεινός είπε...

Τελικά αν και οι λέξεις έχουν αυτή τη απαράδεκτη συμπεριφορά, σε κανένα δεν μπορείς πια να λες τα μυστικά σου...

(δε χαλάω χατίρι εγώ)